ANALIZATOR
IZOTACHOFOREZY
KAPILARNEJ

VILLA LABECO  

 Podstawową zaletą ITP w porównaniu z innymi technikami separacyjnymi jest to, że podczas procesu separacji rozcieńczonych próbek dochodzi do ich zatężania. Daje to szerokie możliwości podczas analizy próbek o niskim stężeniu jonów. Analizator EA101 produkowany przez firmę Villa Labeco jest przeznaczony głównie do izotachoforetycznej separacji (ITP), ale modularna konstrukcja aparatu umożliwia również skonfigurowanie elektroforezy strefowej CZE. Unikalne dwukolumnowe połączenie daje szerokie możliwości podczas analizy jonów w złożonych matrycach, gdyż można jednocześnie analizować mikro i makroskładniki w stosunku 1:10000. Tylko w tym aparacie można połączyć zalety metody ITP, która umożliwia zatężenie próbki w pierwszej kolumnie, z czulszą metodą CZE, którą zatężone mikroskładniki analizujemy w drugiej kolumnie. Tym sposobem zwiększamy limity detekcji , eliminujemy wpływ matrycy. ITP ma najszersze zastosowanie w analizie mikromolekularnych jonów takich jak: kwasy organiczne, nieorganiczne kationy i aniony, aminokwasy, peptydy itp. Analiza trwa od 5 do 25 minut w zależności od typu próbki.
Dostępne jest wygodne oprogramowanie pod MS-Windows.
Do innych zalet aparatu należy zastosowanie tanich materiałów eksploatacyjnych - strzykawek jednorazowych do podawania odczynników, kapilar z teflonu - łatwych do czyszczenia, ogólnie dostępnych odczynników.

NOWOŚĆ
Nowy model aparatu o symbolu EA-202 przystosowany do kolumn z detektorami bezkontaktowymi i współpracy
 z autosamplerem.

      1.   Nawozy:
·      jednoczesne oznaczenie zawartości SO₄^2-, NO₃^- i PO₄^3-,
·      równoczesne oznaczenie P₂O₇^4-, PO₄^3- oraz innych postaci fosforu w próbce.
2.   Kiszonki:
·      wszystkie związki wpływające i określające jakość produktu (kwasy: mlekowy, 
octowy, masłowy, propionowy, itd.),
·      metody analizy sprawdzone w praktyce, wspomagane przez ogólnie dostępne roztwory analityczne.
3.   Pasza i różne produkty:
·      amprolinium,
·      określanie czystości lizyny,
·      substancje pomocnicze biofaktorów (B₁, B₆, lizyna, kurasan, itp.).
4.   Mleko i produkty nabiałowe:
·      wszystkie związki jonotwórcze o zawartości powyżej 1 ml/l,
·      metody izotachoforetyczne wykorzystywane są do kontroli fermentacji 
przy oznaczaniu następujących kwasów: mlekowego, octowego, moczowego,
masłowego, cytrynowego, fosforowego,
·      kontrola poziomu NO₃^-.
5.   Herbicydy anionowe i kationowe:
·      ich zawartość w środkach ochrony roślin - testowanie czystości,
·      kontrola stężenia w wodzie, glebie, mleku, ekstrakcie materiału roślinnego, itd.
6.   Materiał roślinny:
·      jednoczesne oznaczenie zawartości SO₄^2-, NO₂^-, NO₃^- i PO₄^3-,
·      herbicydy i różne metabolity.
7.   Materiał weterynaryjny:
·      oznaczanie kwasów mlekowego, octowego, itd., w celu potwierdzenia prawidłowego 
działania metabolizmu, analiza związków jonotwórczych we krwi, moczu, 
wyciągu mięśniowym (np. konie po treningu ).

1.   Soki i syropy owocowe:
·      jednoczesne oznaczanie kwasu sorbowego i cytrynowego,
·      kwas benzoesowy,
·      kwas askorbinowy i dehydroaskorbinowy,
·      aniony nieorganiczne, np. PO₄^3-,
·      związki pierścieniowe i sacharyna.
2.   Wino:
·      oznaczenie równocześnie wszystkich interesujących nas kwasów (malonowego, winowego,
 bursztynowego, cytrynowego, mlekowego, octowego) oraz jonu SO₄^2-,
·      rozpuszczalne proteiny.
3.   Piwo:
·      różne dodatki, np. kwasy dla konserwacji,
·      kwas askorbinowy i dehydroaskorbinowy.
4.   Herbata i kawa:
·      rozpuszczalne kwasy
·      inne  związki jonotwórcze.
5.   Mleko i produkty mleczarskie:
·      oznaczanie kwasów,
·      kontrola fermentacji (badanie zawartości kwasu mlekowego, octowego, masłowego),
·      zawartość NO₃^-.
6.   Cukier i melasa:
·      kwasy po utlenianiu cukru,
·      pozostałości kwasów w melasach,
·      kwasy cukrowe.
7.   Mięso, zupy, buliony, ryby, majonezy, itd.:
·      substancje dodawane podczas przetwarzania mięs,
·      EDTA w sałatkach, majonezach, margarynach,
·      kwas glutaminowy i inne dodatki (np. 5-monofosforan guanozyny) w mięsach, zupach,
·      histamina w rybach i konserwach rybnych (informacja o czasie przechowywania).
8.   Różne rodzaje dodatków do artykułów żywnościowych z metabolitami:
·      difenyle, difenole, hydroksybifenole.
9.   Warzywa i owoce:
·      zawartość NO₃^-,
·       zawartość kwasów, np.: szczawiowego, octowego, malonowego.

    1.   Analiza kwasów i zasad organicznych oraz aminokwasów w moczu:
·      kwas tioacetylooctowy po inhalacji chlorkiem winylu,
·      kwas hipurowy i jego pochodne po inhalacji rozpuszczalnikami organicznymi,
·      kwas szczawiowy.
2.   Analiza kwasów i zasad organicznych oraz aminokwasów we krwi:
·      kwas mrówkowy w przypadkach kwasicy,
·      kwas mlekowy, ketoglutarowy, szczawiooctowy, hydroksymasłowy, itp.,
·      kwas sialowy jako niespecyficzny objaw choroby nowotworowej.
3.   Oznaczanie zawartości metabolitów leków we krwi, moczu lub innych płynach ustrojowych 
przy stężeniach rzędu 1-10 ppm bez konieczności wstępnej obróbki próbki.
4.   Analiza kwasów i zasad organicznych oraz aminokwasów w płynach ustrojowych:
·      GABA (kwas g-aminomasłowy) w płynie mózgowo-rdzeniowym.
5.   Związki anionowe i kationowe w wodzie:
·      jednoczesne oznaczanie SO₄^2-, NO₃^-, NO₂^-, PO₄^3-, F^-.

1.   Aniony nieorganiczne w wodach powierzchniowych (Cl^-, SO₄^2-, NO₃^-, NO₂^-, F^-, PO₄^3-):
·       jednoczesne oznaczanie makro i mikroskładników,
·       czas analizy około 15-20 minut,
·       powszechnie dostępne roztwory analityczne.
2.   Analiza kwaśnych deszczy (oznaczanie SO₄^2- i NO₃^- w wodzie deszczowej):
·       równoczesne oznaczanie SO₄^2- i NO₃^- z precyzją i dokładnością lepszą niż uzyskiwana metodami klasycznymi,
·       czas analizy do 10 minut,
·       łatwo dostępne roztwory do analizy.
3.   Oznaczanie kationów metali alkalicznych i kationów metali ziem alkalicznych w wodzie:
·       analiza wody pitnej, mineralnej, deszczowej, itd.,
·       jednoczesne określanie Li⁺, K⁺, Na⁺, Rb⁺, Cs⁺, Mg²⁺, Ca²⁺, Sr²⁺, Ba²⁺,
·       czas analizy około 15-20 minut,
·       wysoka precyzja oznaczeń,
·       roztwory analityczne ogólnie dostępne.
4.   Oznaczanie metali ciężkich w wodzie:
·       ITP umożliwia równoczesne określanie Mn(II), Cd(II), Co(II), Ni(II), Zn(II), Pb(II), Cu(II), Al(III),
·       ponieważ stężenie metali w wodzie jest zwykle niskie, trzeba wydzielać metale przy użyciu sorbentów chelatujących,
·       roztwory i substancje chelatujace są łatwo dostępne.
5.   Kwasy tłuszczowe w wodzie:
·       przy zastosowaniu sorbentów węglowych można osiągnąć określanie stężeń niskich (C₄ - C₆) kwasów tłuszczowych na poziomie 10^-8 mol/l,
·       roztwory i sorbenty dostępne w handlu.
6.   Oznaczanie zawartości chromianów w wodzie:
·       bezpośrednia analiza izotachoforetyczna z granicą wykrywalności wynoszącą 5mg/l,
·       użycie detektora fotometrycznego (405 nm) pozwala osiągnąć wysoką selektywność oznaczenia,
·       powszechnie dostępne roztwory.
7.   Charakterystyka składników próchnicy:
·       możliwość określania zawartości kwasów huminowych i fulwonowych w wodzie bez konieczności stosowania sorbentów,
8.   Bezpośrednia analiza metali ciężkich w połączeniu z wysokoselektywną detekcją fotometryczną:
·       opracowano metodę bezpośredniego oznaczania Mn(II) i Cd(II) w wodzie przy pomocy detekcji fotometrycznej w zakresie widzialnym wobec oranżu ksylenowego w roztworze roboczym,
·       metoda ta ma szersze zastosowanie, gdy stosowana jest do analizy śladów metali (stężenia rzędu 10^-8 mol/l),
·       badania naukowe zwiększają ciągle liczbę oznaczalnych metali.
9.   Analiza kwasów organicznych zawartych w wodzie:
·       oznaczanie kwasów organicznych w wodzie w nagłych przypadkach, np. katastrofy ekologiczne (przeniknięcie substancji do zasobów wody pitnej).
10. Aminy, fenole i pestycydy:
·      opracowano metody stosujące ITP do określania zawartości powyższych substancji w wodzie.